بارهای ناشی از زمین‌لرزه

در مقایسه با بارهای عادی و نرمال وارده بر سازه‌ها و ساختمان‌ها، نیروهای ناشی از زلزله تفاوت‌های عمده‌ای را دارا می‌باشند. در اغلب موارد، وجود همین تفاوت‌هاست که کار طراحی و مقاوم‌سازی در برابر این پدیدهٔ طبیعی و بالقوه ویران‌گر را آن‌گونه دشوار و به‌دور از اطمینان و امکان قرار می‌دهد:

۱. نیروهای ناشی از زلزله به صورتی افقی و از پهلو بر ساختمان وارد می‌آید، در حالی‌که، بارهای معمولی مورد انتظار در طول عمر سازه، اغلب، قائم است.

۲. بارهای عادی مربوط به سرویس‌های هرروزه و عادی مورد انتظار از ساختمان تقریبا همیشه و در تمامی مدت عمر آن پیش می‌آید، در حالی‌که، در طول همان مدت، ممکن است حتی یک مرتبه هم هیچ زلزله‌ای رخ ندهد.

فلسفهٔ طراحی و اجراء

به‌خاطر خصوصیات و ویژگی‌های بالا، چنانچه، تصمیم بگیریم که ساختمان‌ها را واقعا مقاوم و پاسخگو در مقابل زلزله‌های مهیب ایجاد کنیم، مقادیر هنگفتی مصالح و امکانات فنی و مالی اضافی مصرف خواهد شد، که شاید در عمل هرگز هم مورد نیاز قرار نگیرد. بنابراین، فلسفهٔ طراحی و اجراء سازه‌های عمده را بر تجویز و تحمل خرابی‌ها و آسیب‌های احتمالی در زمین‌لرزه‌های نادر قرار می‌دهیم، ولی، همواره در پی آموختن و به‌کار گرفتن شیوه‌ها و تکنیک‌هایی هستیم که از فروریختن کامل سازه‌ها، حتی، در شرائط نسبتا بحرانی جلوگیری شود.